Tuesday, August 21, 2012

ಮುಗ್ದನ ಇಣುಕು

ಮುಗ್ದತೆ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ
ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬಾಕು ತುದಿ ತಗುಲಿದ್ದರೂ
ಇನ್ನೂ ಒಂದೊತ್ತಲ್ಲಿ ನಂಬಿದವನೆ ಇರಿದು ಕೊಲ್ಲಬಹುದಾಗಿದ್ದರೂ
ನಮ್ಮವರೆಂಬ ವ್ಯಾಮೋಹದೊಳಗೆ ತನ್ನನ್ನೆ ಮರೆತ ನಗಣ್ಯತೆ

ಅರಿವಾಗುವಾಗ ಆತನೆ ಜಗಕೆ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆದಿರುತ್ತಾನೆ
ಜೊತೆಗಾರನಾತ ವಿಕಟಹಾಸದಿ ನಗುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ
ಜಗವೆ ಇಷ್ಟೂ ಮನದೊಳಗೆ ಸ್ವಾರ್ಥತೆ ,ಸಭ್ಯತೆ ತೋರ್ಪಡಿಕೆಯ ಕಳಕಳಿ
ಆಗಲೂ ಧರ್ಮಾರ್ಥ ಸತ್ತ ಆತನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯ ಇಣುಕು ಮುಸುಕು ಮುಸುಕು

ಎಲ್ಲಾ ಭ್ರಮೆ, ಆತ ಸಾಯಲ್ಲ ಇದೆಲ್ಲಾ ಕಲ್ಪನೆ
ಸಾಯಬೇಕಾದ್ದೂ ಆತನಿಗೆ ಕಫಟ ಮಾಡಿದ ಮನಸುಗಳೂ
ನಂಬಿಕೆ ಘಾತಕಗಳೂ, ಎರ್ರಾ ಬಿರ್ರಿ ನಂಬುವ ಆತನದೆ ಮುಗ್ದತೆ
ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲದೆ ನೆಚ್ಚಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗುಣ ಅಣಕಿಣಂತೆ ಕಂಡರೂ ಅದು ಬದುಕಬೇಕು.

ಇಲ್ಲಾ!!! ಕಪಟದೊಳಗಿನ ಮನಸುಗಳಿಗೆ ಬದುಕಿಲ್ಲ
ದಿನವೊಂದು ಕಾದಿರುತ್ತೆ ಕುಳಿತು ದುಃಖಿಸಲು
ಸಂತೈಸಲೂ ನರ ಹುಳವೂ ಇಲ್ಲದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೊಳಗೆ
ಬದುಕು ತುಂಬಾ ಕತ್ತಲನ್ನೆ ಹೊದ್ದು ಮಲಗಬೇಕೂ, ಬದುಕು ಮುಗಿಸಲೂ.

ನೈತಿಕೆಯೊಳಗೆ ಅನೈತಿಕತೆ ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿದವರೆ
ಎಚ್ಚೆತ್ತೂಕೊಳ್ಳಿ ಎಲ್ಲವ ಕಳಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೂ,
ನೈತಿಕತೆ ಅನ್ನೋದು ಮಾರಾಟಕ್ಕಿಡೋ ವಸ್ತುವಲ್ಲ
ಅರಿತರೆ ಜೊತೆಗಿದ್ದವರೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರದೂ ಬಾಳು ಸ್ವರ್ಗ
ಇದಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕೊಲೆಗಾರನಿಗೂ ಇವರೀಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ನಾ ಹುಡುಕಲಾರೆ
ಕಾರಣ ಜೀವ ಕೊಲೆಗಿಂತ ಜೀವಂತಿಕೆಯ ಕೊಲೆ ಭರ್ಭರ.

Friday, August 3, 2012

ನೋವ ರಂಗಿನಾಟ.

ಮಾತೆಂಬುದು ಕರುಳ ಸುತ್ತ ಮುರುಟಿದಾಗ
ನಾಲಗೆಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ ನೋವೆದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಥಬ್ದ
ಹಿಡಿದಿಟ್ಟ ಗಂಟಲ ಪಸೆಯಾರಿ ಅದು ಬರಡು .

ಯೋಚನೆಗಳು ನೆತ್ತಿ ಸುತ್ತ ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೆ ಸತ್ತಾಗ
ನರನಾಡಿಯೆಲ್ಲ ಹಿಡಿದು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿದ ಅನುಭವ
ನೋವು ಕಂಡ ಹಣೆ ತುಂಬಾ ಬೆವರ ಪನಿ .

ವಿಶ್ರಾಂ
ತಿ ಬಯಸಿದ ಬೆನ್ನ ಅಡ್ಡವಾಗಿಸಿದಾಗ
ಬೆನ್ನು ಮೂಳೆಯಲ್ಲೆ ಮುರಿದ ನೋವು
ಕೀಲಸಂಧಿಯ ನೇರವಾಗಿಸಲಾಗದೆ ನಾನೆ ವಕ್ರ.

ಪಾದದಡಿಯ ಧೃಡ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ
ಬೆಂಕಿಯ ಉರಿ, ಬೆಳೆಯುತ್ತೆ ತೊಡೆಯೆತ್ತರಕ್ಕೆ
ಕುಸಿದರೆ ಮತ್ತೇಳಕೊಡದ ಮೊಣಗಂಟು.

ಕೂತಲ್ಲಿ ನಿಂತಲ್ಲಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕಾಡುವ ನೋವ
ಹೊಕ್ಕುಳ ಸುತ್ತಲೂ ಹೊತ್ತು ನಾ ವಿಲ ವಿಲ
ನರ ಎಳೆದು ಹೃದಯ ಬಡಿತವ ಕೊಂದಂತ ಘಳಿಗೆ

ದೇಹದ ತುಂಬಾ ಇಂಚಿಂಚೂ ಗಾಯ
ಅದು ದೈಹಿಕ ನೋವಾದರೂ ನೋವಲ್ಲ
ಭಾಧಿಸದೆ ಅವು ಗುಣಗೊಂಡು ಪ್ರಶಾಂತ.
ಹೆಣ ಭಾರವೆನಿಸಿದ್ದೂ ನೋವುಗಳ ಮೂಲ
ಅದು ಮನಸಿನೊಳಗೆ ನಡೆವ ತುಮುಲ
ಹೃದಯವ ಬಾಧಿಸಿದ ನನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರವರ.




Tuesday, July 31, 2012

ಕನಸಿನೊಂದಿಗಿನ ಜೀವ.

ಎಡ ಬಲ ತಿರುಗಿದರೆ ಏಟು
ಮೈ ಕಸುವೂ ಜಾರುತ್ತಿದೆ
ನಂಬಿಕೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನನ್ನೆ ನೋಡಿ
ಗಹಗಹಿಸಿ ನಗುತ್ತಿದೆ
ಆದರೂ ನಾನು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೆನೆ
ಥುತ್ತ್ ಎಂದು ನನಗೆ ಉಗಿದುಕೊಂಡು

ನನ್ನದೆ ಜೀವನದ ತಿರುವುಗಳು
ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ ಇತರವೂ ಆದಾಗ
ಭಾಸವಾಗುವುದೆನಗೆ ನಾ ತಿರುಗುವ ಬುಗರಿ
ತಿರುಗಿಸುವ ಸೂತ್ರದಾರ
ಅಡ್ಡ ಬಿದ್ದು ನಗುತಿಪ ಖುಷಿಯೊಂದಿಗೆ
ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ದಾರವ ಬೀಸುತ್ತಾ.

ಇಷ್ಟೆನಾ ಬದುಕು ಸಂಬಂಧ?
ಹೆತ್ತವರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಅಂದುಕೊಂಡದ್ದು
ಮರೀಚಿಕೆಯಾ................
ತಾಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಒತ್ತರಿಪ ದುಃಖ ಬೇರೆ ಜೊತೆಗೆ
ಕರ್ಮ ನಾ ಪಡೆದಿದ್ದೆ ಇಷ್ಟಾ ?

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆಯಲೂ ನಾ
ಚಿಂತೆ ಪಡಲಿಲ್ಲ....
ಸಲಹಬೇಕಿತ್ತು ನಾ ಹೊಸತೊಂದು ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನ
ಒಡ ಹುಟ್ಟಿದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿ ಕೂರಿಸಿದೆ
ಬೇರೆ ಮಾತುಗಳೆ ಇರಲಿಲ್ಲಾ
ಆದರೆ ನಾನೀಗ ಪರಕೀಯ ಜೊತೆಗೆ ಶತ್ರು
ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪೇನೂ ??? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ಆದರೂ ನಾ ಅಪರಾಧಿ, ಪ್ರೀತಿ ವಂಚಿತ.

ಜೀವಂತ ಮನುಷ್ಯನ ಗ್ರಹಿಕೆ ಮರೆತು
ಕಲ್ಲು ಬೆಂಚು ಅಳುತ್ತಿರುವದರ ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲರೂ,
ತಾನೆ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಸರಿ..
ತನ್ನದೆ ಹಠ ಮೇಲೂ ಅನ್ನೋರರ ಒಳಗೆ
ಈ ಜೀವ ತನಗೊಂದು ತಾವ ಬಯಸಿ
ನಿರೀಕ್ಷಿಸೋದ ಗುರುತಿಸಕ್ಕೆ ಗ್ರಹಿಕೆಗಳ ಕಣ್ಣೆ ಕುರುಡು

ಬಿರುಗಾಳಿಲೆದ್ದ ಸಣ್ಣ ಧೂಳ ಕಣ
ಕಣ್ಣ ಪಾಪೆಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಬ್ಬು ಮಬ್ಬು
ಒಂದು ಬಿಂದಿಗೆ ನೀರ ತಂದು
ಕಣ್ಣ ಸಲಹುವವರೂ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ
ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನಾನು ಕುರುಡ
ಎಲ್ಲವೂ ಕಂಡರೂ ನಾನು ಅಸ್ಪಷ್ಟ
ಜಗವೆಲ್ಲವ ಮರೆತ ನನ್ನದೆ ಲೋಕದೊಳಗೆ
ನಾನೊಬ್ಬ ಭ್ರಾಮಕ ಜೀವಿ
ಕನಸುಗಳ ಹೊತ್ತ ಕನಸುಗಾರ.

ಬುದ್ಧಿವಂತರ ಕೂಪ

ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಸಂಬಂಧಗಳ
ಕವಲುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುವೆ
ಕವಲುಗಳು ಬೇರುಗಳಾಗಿ
ನನ್ನ ಪೋಷಿಸುತ್ತಲಿತ್ತು.
ತಾಯಿ ಬೇರು ಮೂಲವಾದರೆ
ಕವಲೂ ಬೇರೂಗಳು ನನ್ನ ಅಸ್ಥಿತ್ವ
ತೊರೆಯಬಹುದಾದ ಮಾತೆ ಇಲ್ಲ.

ಸುತ್ತಲೂ ಗಲೀಜು
ಅದರಲ್ಲೂ ಸ್ವಚ್ಚ ನೀರ ಹುಡುಕಾಡಿ
ಉಣ ಬಡಿಸುತಲಿತ್ತು ನನ್ನ ಬೇರುಗಳು
ಕ್ರಮೇಣ ಗಲೀಜನ್ನ ಮೆತ್ತಿಸಿಕೊಂಡ
ಬೇರುಗಳಿಗೆ ನೀರ ದಾಹ
ಉಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಗಟಾರದ ನೀರ ಪಾನ
ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವೆ ಕೊಚ್ಚೆಯಾದಾಗ
ನಾನೂ ಕೊಚ್ಚೆ ..ಮೈಹತ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ
ನನ್ನೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಒಂದಷ್ಟು ಆಕ್ರೋಶ.

ಧರ್ಮವೆಂಬ ನೆತ್ತಿ ಶೂಲ
ಜೊತೆಗೊಂದಿಷ್ಟು ಒಣ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಭಾರ
ಈ ಕೊಳಕಿನೊಳಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಮಾತ್ರ
ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹರಿಕಾರಳಾದ ತಮಾಷೆ,
ಯಾವುದೋ ಸಿದ್ದಾಂತ
ಅಸಂಬದ್ದ ನೀತಿ ನಿಯಮ ತರ್ಕದೊಳಗೆ
ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಹೆಣ್ಣ ಭೋಗಿಸಿದ್ದು
ತಮ್ಮ ತೃಷೆಯ ತೀರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು
ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವೆಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ
ಮುಳುಗಿ ಎದ್ದಾಗ ಹುಟ್ಟಿದ ಹೆಸರು ಸಂಸ್ಕೃತಿ.

ಬುದ್ದಿವಂತರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡು
ಬುದ್ದಿಹೀನರಾಗಿ ಕೂಪದೊಳಗೆ ಬಿದ್ದೀವಿ
ಮೋರಿಗಳೊಂದಷ್ಟು ಗಟಾರವ ಹೊತ್ತು
ಕೂಪಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತೆ
ನಮಗದುವೆ ಅಮೃತ
ಮೊಗೆದಪ್ಪಿ ಕುಡಿಯುತಿದ್ದೇವೆ
ಕೊಳಚೆ ಯಾವೂದೂ ಶುದ್ದ ಯಾವೂದು
ತಿಳಿಯಲಾರದ ಮನಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮದೂ
ನಮ್ಮ ತಲೆ ತುಂಬಾ ಬುದ್ದಿವಂತರೆಂಬ ಜೊಳ್ಳು.

ತೊಳೆಯಬೇಕಿದೆ ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬೇರ ಕೊಳಚೆ
ಅಳಿಯಬೇಕಿದೆ ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧಕರು ಹೆಣ್ಣ ಬದುಕ ಮುಂದೆ
ಮಡಿಯಾಗಬೇಕಿದೆ ಸುತ್ತಲೂ ಹಬ್ಬಿರುವ ಗಲೀಜು ಸರಿಸಿ
ಶುದ್ದಿಕರಿಸಬೇಕಿದೆ ನನ್ನ ಉಸಿರು, ನೆಲ, ಜಲವನ್ನೂ
ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೂ ಕೊಂದುಕೊಳ್ಳದೆ ಬದುಕಬೇಕಿದೆ
ಅಲ್ಲಿವರೆಗೆ ..........................

ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಅಸಹ್ಯವನ್ನು ನಾನೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.

Monday, July 30, 2012

ನಗೆಪಾಟಲಿಗೀಡಾದ ಬುದ್ದಿವಂತರೆಂದು ಕರೆಸಿಕೊಂಡ ಮೂರ್ಖನಾಡು

ಥೋ ದರ್ಬೇಸಿಗಳ ನಿಮ್ಗೇನಾದ್ರೂ ಮಾನ ಮರ್ಯಾದೆ ಇದೆಯಾ, ಅಲ್ಲಾ ಆ ಹುಡುಗರು ನಿಮ್ಮ ಅಕ್ಕ ತಂಗಿರ ಹೊತ್ತೊಯ್ದಿದ್ರಾ?ಅಲ್ಲಾ ಬೀದಿಲಿ ಬಿದ್ದು ಇತರರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ರಾ?ಅವ್ರೆನೂ ಬಿಕಿನಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ರಾ? ನಿಮ್ಮ ಅಕ್ಕ ತಂಗಿ, ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ರೆ ನಿಮ್ಮಗಳ ಹೆಂಡತಿ ತೊಡುವ ಬಟ್ಟೆನೆ ಹಾಕೊಂಡಿದ್ರು, ಅದುಕ್ಕೆ ಶೂರ್ಪನಕಿ ಅನ್ನೊ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ತಿರಾ??? ನಿಮ್ಮಗಳ ಮನೆ ಹಾಳಾಗೋಗ. ಅಲ್ಲಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಅಂತಾ ವರಾತ ಶುರುವಿಟ್ರಲ್ಲ ಯಾವ ಮನೆ ಹಾಳು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಿಮ್ದು?ಇದು ತಾಲಿಬಾನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಾನಾ ಮುಖ ಮುಚ್ಕೊಂಡು ದೇಹ ಮುಚ್ಕೋಂಡು ಬುರ್ಕಾ ಹಾಕಿ ಓಡಾಡಕ್ಕೆ?ಕಚ್ಚೆ ಹರುಕರಾ ಕೇಳಿ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವ ಇಚ್ಚೆಯಿಂದ ಭಾಗಿಯಾಗಬಹುದಾದ ಕಾಮ ಕೇಳಿ ಕೂಡ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಅನ್ನೋ ಹೆಸರು ಪಡೆಯಲಾರದು.ಅಂತಿದ್ದಲ್ಲಿ ಏನೂ ನಡೆಯದೆ ಇರುವಲ್ಲಿ ರೇವ್ ಪಾರ್ಟಿಯೆಂದು ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟರಲ್ಲ ಷಂಡರೆ??? ನಿಮ್ಮಗಳನ್ನು ಹೆಣ್ಣೂ ಮಕ್ಕಳಿರಿರುವ ಮನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳುವದೆ ಅಸಹ್ಯ, ಯಾಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮೊಳಗಿರುವದು ಹೆಣ್ಣೆಂಬುದು ಭೋಗ ವಸ್ತು, ಹೆಣ್ಣು ಪ್ರೀತಿ ವಂಚಿತ ಪ್ರೇತಾತ್ಮ ನಿಮ್ಮಗಳದ್ದು.ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಕಾಮ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡೋ ಕಾಮ ಪಿಪಾಸುಗಳು ನೀವು, ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಅಕ್ಕ ತಂಗಿ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನೆ ಕಾಣದ ಹೊಲಸು ಜೀವ ನಿಮ್ಮದಿರಬಹುದು. ನೀತಿ ಕೆಟ್ಟ ಮತೀಯಾವಾದಿಗಳೆ ಕೇಳಿಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮಗಳ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕಾವಾಗಬೇಕಿದ್ದರೆ ಪುರುಷ ಪೌರುಷವ ಕೈಬಿಡಿ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವ ಕೊಟ್ಟು ನೋಡಿ, ಆಕೆಗೂ ಉಸಿರಾಡಲೂ ಬಿಡಿ. ಆಕೆ ಬಿಕಿನಿ ಮತ್ತೊಂದು ಡ್ರೆಸ್ ಮಾಡೊ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಅದು ನಿನ್ನ/ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಬೆಳೆಸಿದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹೊರ ಸೂಸುತ್ತದೆಯೆ ಹೊರತಾಗಿ ಆಕೆಯದ್ದಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ನಿಜವನ್ನು ಅರಿ.
ಏನ್ ಹಿಂದೂ ?ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಹೊರತಾಗಿರೋ ಧರ್ಮ ನಿಮ್ದು?ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ತೀರಾ ಹಲ್ಕಟ್ ಗಳಾ??? ನಾಳೆ ನಿಮ್ಗಳ ಹೆತ್ತಾಕೆಯೆ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕುಂತಿದ್ದರೆ ಆಕೆಗೆ ಹೊಡೆಯುವದನ್ನೂ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ತೀರಾ??? ಆವಾಗಲೂ ಮೈಸೂರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಹುಡುಗಿಯನ್ನೂ ರೈಲಿಂದ ತಳ್ಳಿದರೂ ಹಾಗೆ ಅಸ್ಸಾಂ ಘಟನೆಯನ್ನೂ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತೀರಾ???ಈ ಘಟನೆಗಳನ್ನೂ ಯಾರು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅದರಿಂದ ವಿಕೃತ ಆನಂದವನ್ನೂ ಯಾರು ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ ಮೂರುಕಾಸು ಚಿಲ್ರೆಗಳಾ?? ನೂರಾರು ಮೈಲುಗಳ ದೂರ ಕುಳಿತು ಪ್ರಶ್ನಿಸದೆ ಏನೂ ಮಾಡ್ತೀರಾ ಸ್ವಾಮಿ. ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿ ಅಲ್ಲೆ ಬಾಳಿ ಬದುಕಿದವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ಸಮರ್ಥಿಸಿ ಮಾರುದ್ದ ಬರೆಯುವ ಬಿಕನಾಸಿಗೇನ್ ಗೊತ್ತು.ನಿಮ್ಮಗಳ ಈ ರಂಪಾಟದ ಫಲವೆಂಬಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಲಭ್ಯವಿದ್ದಾಗಿಯೂ, ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಒಂದೆ ಒಂದು ಔದ್ಯೋದಿಕ ಉದ್ದಿಮೆಗಳೂ ಬರಲ್ಲ, ಮೂಲ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗ್ತಿಲ್ಲ, ಹೋಗಲಿ ಸಾಂಪ್ರಾದಾಯಿಕ ಕೃಷಿ ವಿಧಾನಗಳಾದರೂ ಉಳುಕೊಂಡಿದೆಯೋ? ಅದೂ ಇಲ್ಲ,ಇದ್ದ ಬದ್ದ ಫಲವತ್ತೂ ಜಮೀನೂಗಳನ್ನೂ ರಬ್ಬರ್ ಬೆಳೆ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆ ಜಮೀನಿನ ಸಾವೂ. ಮುಂದೆಂದೂ ಒಂದು ಹುಲ್ಲು ಹುಟ್ಟದಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ.ಇಲ್ಲಾ ಇದೇನಾದರೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ದೂರದ ಊರಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಪಯಣಿಸಬೇಕೂ ಉದ್ಯೋಗ ಅರಸುತ್ತಾ. ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹಿಟ್ಟಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಜುಟ್ಟಿಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಶೋಕಿ ಜೀವನ ಮಂಗಳೂರಿಗರದ್ದು. ರಿಬಕ್ ಶೂ ಬೇಕೂ ಲಿವಿನ್ಸ್ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಶರ್ಟ್ ಬೇಕೂ ಹೀಗೆ ಬ್ರಾಂಡ್ ಮೇಲೆ ಜೀವನ,ಈಡೀಯಾ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೈಕಲ್ ಕಾಣಲ್ಲ, ಸ್ಕೂಟಿ ಆಕ್ಟಿವ್ ಹೊಂಡಗಳದೆ ಕಾರುಬಾರು. ಬಡವನಿಗೆ ಜೀವನ ದೂರಾಗಿದೆ!!! ಈ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿರಾ ಷಂಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಭಕ್ಷಕ/ರಕ್ಷಕರೆ?? ಇವೆಲ್ಲಾ ನಿಮಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಆದರೆ ಹುಡುಗೀರೂ ಮಾಡರ್ನ್ ಆಗದೆ ಹಣೆಗೆ ತಿಲಕವಿಟ್ಟು ಮೈ ತುಂಬಾ ಸೀರೆಯುಟ್ಟು ಓಡಾಡಬೇಕೂ ಎಂದೂ ಬಯೋಸೋದು, ದಿನ ಪೂರ್ತಿ ಟೈಟಾಗಿ ಬಾರು ದೊಂಬಿ ಅಂತಾ ಕಾಲಕಳೆಯೋದು, ಮಾತೆತ್ತಿದರೆ ರೌಡಿಸಂ ಅಂಥ ಅವನಿಗೆ ಹೊಡೆದೆ ಆತನ್ನ ನೋಡ್ಕೋತೀನಿ ಅನ್ನೋ ವಿಚಾರದಲ್ಲೆ ಮುಳುಗೀರೋದು, ಪುಂಡು ಪೋಕರಿಗಳಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವ, ಸಾವಿರಗಟ್ಟಲೆ ಯುವ ಸಮುದಾಯ ಪೋಷಿಸೋದು ಬೆಳೆಸೋದು ಸಂಸ್ಖೃತಿ ರಕ್ಷಕರೆನ್ನುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಇವತ್ತಿನ ಕಾರ್ಯಾಭಾರ, ಅವರಾದರೂ ಏನ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಅವುಗಳು ರಾಜಕೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಇಂಥಹಃ ಸಮೂದಾಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲೆಬೇಕಾದ ದರ್ದು.ಮೂರ್ಖ ಶಿಖಾಮಣಿಗಳು ಇವರ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳೋರು, ಅತ್ಯಂತ ಎಜುಕೇಟೆಡ್ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲೀರೋರನ್ನೂ ಕೂಡ ಬಲೆ ಕೊಡವಿಕೋಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸೀಮಾವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೀವೆ ಈ ಪಾಖಾಂಡಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು.ಅತ್ಯಂತ ಬುದ್ದಿವಂತರ ನಾಡು ಅಂತ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತಿತ್ತು ಒಂದೊಮ್ಮೆ ನಗೆಯು ಬರುತಿದೆ ಅದ ನೆನಸಿ ಈ ದಿನ ನನಗೆ.

ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಎಳೆದೂ ಬಳೀದು ಚಂದ ನೋಡಿ ಕಥೆ ಕಟ್ತೀರಾ???ಕೈ ಬಿಡಬಹುದಾದಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡ್ತೀರಾ? ನೀವೆಲ್ಲೋ ಕಾಡು ಮೃಗಗಳಾಗಿರಬೇಕಷ್ಟೆ, ಇದ ಪೋಟೊ ಹಚ್ಚಿ ಸಮರ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೂ ಕೂಡ ಇವರಿಂದ ಹೊರತಲ್ಲ, ಮಂಗಳೂರೇನೂ ಗೋವಾ ಅಗ್ತಿದೆಯಾ??? ಸಂತೋಷ ಪಡ್ತಿದ್ದೆ ಹಂಗಾದರೆ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ನಾನಿಷ್ಟೂ ದೂರ ಬರಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಗೋವಾದಲ್ಲೇನೂ ಬೆತ್ತಲೆ ಮಲಗ್ತಾರೋ? ಹಂಗಾದ್ರೆ ಗೋಕರ್ಣ, ಓಮ್ ಬೀಚ್ ಗಳನ್ನೂ, ಇತರ ಇದೆ ತರದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನೂ ಏನಂತ ಕರೀಬೇಕೂ ಹಲ್ಕಟ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗರೆ.ಯಾಕೆ ಮಂಗಳೂರು ಮಾತ್ರ ನಿಮ್ಮಪ್ಪನ ಊರು, ಖರೀದಿ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟಿರೋ? ಮನೆಯೋಳಗೆ ನುಗ್ತೀರಾ?? ಮಾನ ಕೇಡಿಗಳೆ??? ನಿಮ್ಮಗಳ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬದುಕು ನಡೆಸೋದು ಸಾಧ್ಯನಾ?? ತಂಗಿ, ಅಣ್ಣ, ಅಕ್ಕ, ತಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವದಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಳ್ಳುತಿದ್ದೀರಲ್ಲ ಮತಾಂಧ ಬಿಕನಾಸಿಗಳೆ, ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಏನ್ ತಿನ್ತೀರೋ ಏನೊ. ಒಬ್ಬ ಸೂಳೆಯನ್ನೂ ಹೆಣ್ಣೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕೈ ಎತ್ತಲಾರದ ಮಾನವೀಯತೆ ಕಂಡುಕೊಂಡವರು ನಾವು.ಅಂತದ್ದರಲ್ಲಿ ನೀವುಗಳೂ ಅತೀ ಕೀಳರಲ್ಲಿ ಕೀಳು.ಮನುಷತ್ವದ ಅರ್ಥವೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಥರ್ಡ್ ಕ್ಲಾಸ್ಗಳು.ವ್ಯಾಕ್ ಥೂಊಊ ನಿಮ್ಮ ಜನ್ಮಕ್ಕಿಷ್ಟು....

ತೋರಿಸಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸ್ರಿ ಹೆತ್ತ ಅಡ್ನಾಡಿ ಪೌರುಷವ, ಅಲ್ಲಾ!!! ಎಂದಾದರೂ ಭಾಷೆ ನೆಲದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತೆತ್ತಿದ್ದೂ ಐತಾ?ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ (ಸಂಘ ಕೃಪಾಪೋಷಿತವಲ್ಲದ್ದೂ) ವಿರೋಧಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಭಾಗಿಯಾಗೋ ಪೌರುಷನಾ ನಿಮ್ದು?ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಧ್ವನಿಯೆತ್ತಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದಾ ಮೂತಿನಾ ನಿಮ್ದು?ಇಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಾ ಒಳ್ಳೆ ವಿಷಯ, ಸ್ಪಂದಿಸಬಹುದಾದ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ನಮ್ಮಗಳ( ನಾನು ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದವನೆ ಆದುದರಿಂದ ನಮ್ಮಗಳ ಅನ್ನಬೇಕಾಯ್ತು)ನಿಲುವು ಸತ್ತ ಹೆಣದಂತೂ ಅಲ್ಲ ಕೊಳೆತ ಹೆಣದಂತೆ, ಇದೇನಪ್ಪಾ ಈ ಮಂಗಳೂರಿಗರೂ ಹಿಂಗೆ ಅಂತ ದೇಶವೆಲ್ಲಾ ಮಾತಾಡುತಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮಗಳ ಜೀವದಲ್ಲಿ ಚಲನೆಯೆ ಇಲ್ಲ.ಅದೆ ಮುಸ್ಲಿಮರೊಬ್ಬ ಗಾಡಿ ತುಂಬಾ ದನ ಸಾಗಿಸಿದ , ಎಲ್ಲೋ ಮಸೀದಿ, ಚರ್ಚು , ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಬಿತ್ತು, ಯಾವನೋ ಅಂತರ್ಧರ್ಮೀಯಾ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿ ಜೊತೆಗಿದ್ದಾರೆ(ಪರಸ್ಪರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿದ್ದೂ) ಎನ್ನುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸೆಟೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ನಿಮಿಷದಲ್ಲೆ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಸೇರಿ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ,ಹೊತ್ತಿನ ಊಟಕ್ಕೆ ದುಡಿಯಲಾಗದ, ಬಡವನನ್ನು ಬಾಳಿಸಲಾಗದ, ಸಮಾನತೆಯನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಲಾರದ, ಸಹೋದರತೆಯನ್ನೂ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯಲಾಗದ ಈ ನಿಗುರುವಿಕೆ ಯಾವ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ."ಬೇಲೆ ಇಜ್ಜಂದಿ ಆಚಾರಿ ಬಾಲೆದ ಪೀಂಕಾನ್ ಕೆತ್ತಿಯೆ" ಅನ್ನೋ ತುಳು ಗಾದೆಯಂತೆ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದವನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಅಣತಿಯಂತೆ ಬದುಕುವವ, ಸ್ವಂತಿಕೆ ಕಳಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಮೂಹ ಇನ್ನೇನನ್ನೂ ಮಾಡಲೂ ಸಾಧ್ಯ. ಪುಂಡಾಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ಗಳಿಸೋ ಆಸೆಯನ್ನ ಸಂಘ ಪರಿವಾರಗಳೂ ಮಂಗಳೂರಿನ ಯುವ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದೆ. ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ವೈಚಾರಿಕ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಮಂದಿಯೂ ಹೇಳುವ ಮಾತಿದು.ದೇಶಕ್ಕೊಂದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿದೆ, ಕಾನೂನುಗಳಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಮರೆತೂ ಅಥವಾ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತಮ್ಮ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ದಾಂಧಲೆ ಎಬ್ಬಿಸುವ ಈ ಮಂದಿಗೆ ಒಂದು ಖಾರ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲಾಗದ ಮೆಸೇಜ್ ತಲುಪಲೇಬೇಕೂ. ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರ ಇದೆ ಮತಾಂದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನಿರ್ವಿರ್ಯವಾಗಿ ಕುಂತಿದೆ. ಉಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯೆ, ಆಕ್ರೋಶ ಸಹಜ!!! ಅನ್ನಬೇಕಾದರೆ ಈ ಷಂಡರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಸೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ಬರುವ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರ ಕರ್ತವ್ಯ ಅಲ್ಲಿವರೆಗೆ .................!!!!!!! ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸುಧಾರಣೆಯಾಗುತ್ತೋ ಬಿಡುತ್ತೋ ಮಾತು ದಾಖಲಿಸಬೇಕಷ್ಟೆ. ಇಷ್ಟೊಂದನ್ನ ಬರೆದಿದ್ದೂ ಅದಕ್ಕಾಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತು ಮನದ ಆಕ್ರೋಶಗಳನ್ನ ಹೊರಚೆಲ್ಲುವದಕ್ಕಾಗಿ ಅಷ್ಟೆ.ಬಹಳಷ್ಟೂ ಹೇಳಲಿದ್ದರೂ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಹೇಳುವಂತಿಲ್ಲ ಕಾರಣ ನಾನೂ ನಗೆಪಾಟಲಿಗೀಡಾದ ಬುದ್ದಿವಂತರೆಂದೂ ಕರೆಸಿಕೊಂಡ ಮೂರ್ಖನಾಡಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಅತೀ ಸಾಮಾನ್ಯನಷ್ಟೆ.

ನೇವರಿಕೆ...


ನಿಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಮೈಮುರಿತವೂ
ನೋವು-ಕದಲಿಕೆಯೂ
ನನ್ನ ಹೃದಯ ಬಡಿತದ
ಏರಿಳಿತದಿಂದ ನನ್ನದೆ ಸನಿಹ
ಆದರೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ..........
ನನ್ನೊಳಗೆ ಇಬ್ಬಂದಿತನ!.

ನಿಮ್ಮೆದೆಗೆ ಕಿವಿಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ
ಮನದೇರಿಳಿತವ ಅರಿಯುತ್ತೇನೆ
ಆದಾಕೊ ಏನೋ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ
ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಭಾವನೆಗಳು ತಾಳೆಯಾಗುತ್ತೆ
ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ ಬಡಿತದ ತಾಳದಲ್ಲೆ
ನಾನು ಮಿಡಿಯುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ.

ನನ್ನೊಳಗೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬೆಳೆವ
ಇಬ್ಬಂದಿತನದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ
ಯಾಕೆಂದು ಉತ್ತರ ಸಿಗದಾಗ
ನಿಮ್ಮ ತೊಡೆಯನ್ನೆ ದಿಂಬಾಗಿಸಿ
ಹಿತ ನೇವರಿಕೆಯ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುತ್ತೇನೆ
ನಿರೀಕ್ಷೆಗೂ ಮೀರಿದ ತಂದೆ ಪ್ರೀತಿ
ಸಿಕ್ಕಾಗ ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಮನದ ತುಂಬಾ ಗಾಢ ನಿದ್ರೆ.

ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿಟ್ಟರೆ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ,
ನಾ ನಿರ್ಧರಿಸಿಯಾಗಿದೆ.........
ಕೈ ಆಸರೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಜೊತೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತೇನೆ
ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನೀವು ನಡೆದ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು
ಹುಡುಕಿ ಅದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಮೇಲೆ
ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ,
ನಾ ಬೆನ್ನು ಬಿದ್ದ ಬೀತಾಳನಲ್ಲ!
ನಕ್ಷತ್ರಿಕನಂತೂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ!
ನಾನು ನನಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಹಿಂಬಾಲಕ
ಎಚ್ಚರ ನಾನು ಅದರ ಗೊಡವೆ ನಿಮಗೆ ಬರದಷ್ಟು
ಹೆಜ್ಜೆ ಸದ್ದು ಅಹಿತವಾಗಿ ಮಾರ್ದನಿಸದಷ್ಟು.

ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಾ ಮಗುವಾಗುವದ ಕಲಿತೆ
ಹಮ್ಮ ಬಿಮ್ಮುಗಳ ಬೀಸಿ ಎಸಿಯುವದ ಕಲಿತೆ
ನಾ ಮೌನದಲ್ಲೆ ನಿಮ್ಮೊಡೆ ಮಾತನಾಡಬಲ್ಲೆ
ಮನುಷ್ಯ ಸಂವೇದನತೆಗಳ ಅರಿಯಬಲ್ಲೆ
ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಅದಾಕೊ ಒಂದು ಸ್ಥಾನ
ನಿಮಗಾಗಿ ಮೀಸಲಿಟ್ಟಾಗಿದೆ....!!!
ತಾಳೆಯಾಗುವ ನಮ್ಮೀರ್ವವ ಹೃದಯ ಬಡಿತವ
ಸಂಬಂಧಗಳೊಡೆ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬಹುದಾದ್ದು
ಅಪ್ಪಟ ತಂದೆ- ಮಗನ ಪ್ರೀತಿ
ಇನ್ನೇನೂ ಬೇಕು,ಈ ಜನ್ಮಕ್ಕಿಷ್ಟು ಸಾಕು.

Thursday, July 26, 2012

ಬದುಕ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ


ಬಾಲ್ಯವೆಂಬುದು ಸೈಕಲ್ ಚಕ್ರ
ಹಿಡಿಕೋಲನ್ನೆ ಸಾಧನವಾಗಿಸಿ
ಓಡಿಸುವದೂ ಸಲೀಸಾಗಿ.
ಆದರೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ ಬದುಕು
ಹೋಲಿಸಬಹುದಾದ ಲಾರಿ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ
ಓಡಿಸಬೇಕೂ ಬರೀಯ ಕೈಯನ್ನೆ ಸಾಧನವಾಗಿಸಿ
ಬದುಕನ್ನೆ ಮುಡುಪಾಗಿಸಿ.



ಮದುವೆಯೆಂಬ ಇಳಿಜಾರು ಮುಂದಿದೆ
ಸೈಕಲ್ ಚಕ್ರವನ್ನಾದರೆ ದಕ್ಕಿಸಿಬಿಡುತಿದ್ದೆ, ಆದರೆ
ಸಲೀಸಲ್ಲ ಲಾರಿ ಚಕ್ರ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಇಳಿಬಿಡೋದು
ವೇಗ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟೆಗಳಿರಬೇಕು ,.
ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದೆ, ಚಕ್ರದೊಂದು ದಿಕ್ಕು
ನಾನೋಂದು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಳುವದನ್ನು ತಡೆಯಲು
ಎಡತಾಕುತ್ತಿರಬೇಕು ಹಿರಿಕರ ಮಾತಿನೊಲುಮೆಯನ್ನ.

ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟೆಗಳೂ ಕೊಲ್ಲುವದಿಲ್ಲ
ಬದಲಾಗಿ ನೋವ ತಂದರೂ, ನಮ್ಮನ್ನೆ ತಿರುಚಿ
ನೆಟ್ಟಗೊಳಿಸಿ, ಸಂಬಂಧಗಳ ಅರಿವನ್ನು
ತಂದೀಯುವ ತಾಕತ್ತು ಅದರೊಳಗಿದೆ
ಇದು ನಮ್ಮ ನರವ್ಯೂಹದ ಒಳಹೊಕ್ಕಷ್ಟು....
ಮೊಳಕೆಯೊಡದೀತು ಹಸಿರ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಾಳು

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ನೋವಾದರೇನಂತೆ ನೆತ್ತಿ ಸವರಿ
ನೋವ ಹೀರಲು ನನ್ನದೆ ಜೀವವೊಂದು ಬರುವಾಗ
ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ನಾಜೂಕಾಗಿ ಒರಟು ಮುರಿದು
ತೋರಬೇಕು ನಾಜೂಕುತನವನ್ನ ಇವಳೊಡೆ
ಕಾರಣ ಮುಂದೆ ನಾನವಳ ಕೂಸು,
ಅವಳೋ ತಾಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೀವ ನನ್ನದೆ ಜೀವ.

ಮಾತು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಕಲೆಯರಿತಾಗ
ಯಾವೂದೋ ವ್ಯೂಹ,ಯಾರದ್ದೋ ನಡೆ
ಎಂಭ ಅನುಮಾನಗಳು ನನ್ನ ಎಡತಾಕುವದಿಲ್ಲ
ಹೊಸ ಬದುಕನ್ನೊಂದು ಮೆಚ್ಚುವಂತೆ ಬದುಕೋದಷ್ಟೆ
ಗುರಿಯಾದಾಗ ಮಾತಿನ ಅಪಮಾನಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ತಾವಿಲ್ಲ

ಇವಳೋ ಅಂಗೈ ಮೇಲೆ ಗುಲಾಬಿ ಹೂವ ಗಿಡ ನೆಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ
ಹೂವುಗಳನ್ನಷ್ಟೆ ಆಯ್ದು ಹೃದಯದಿ ಪೋಣಿಸುತ್ತಿರುವೆ
ಮುಳ್ಳುಗಳು ಇದೆಯೆಂದು ಹೂವ ತ್ಯಜಿಸುವದೆಂತು.
ಹೂವ ತುಂಬಾ ತುಂಬಿದ ಪ್ರೇಮದ ಘಮಲನ್ನೆ
ಬದುಕ ಪೂರ್ತಿ ಉಸಿರಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ
ಮುಳ್ಳು ಚುಚ್ಚಿದರೆ ಆಸರೆಗೆ ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರಿದ್ದಾಗ
ಮುಳ್ಳಿನ ಬಗ್ಗೆ ಫಿಕರ್ ನಹಿ.

ಮನುಷತ್ವವೆಂಬೊ ಅಮಲೊಳಗೆ ಕೊಲ್ಲು ಬಡಿ
ಕಫಾಲ ಮೋಕ್ಷದ ಮಾತು ಬರದು ನನ್ನಿಂದ
ಬದುಕೆಂಬ ಲಾರಿ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ತೇರ ಕಟ್ಟಿ
ಅದರಲ್ಲಿ ಇವಳನ್ನೆ ಕೂರಿಸಿ ಬದುಕ ನಡೆಸಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ
ಅದ ನೋಡಿ,ಮನತುಂಬುತ್ತಾ ,
ಹೊಸ ಬದುಕಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿಯನಿತ್ತ
ಕಟ್ಟೆ ಗೋಡೆಗಳು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಉಸಿರಾಡಲಿ.
ಆ ನೆಮ್ಮದಿಯಲ್ಲೆ ನನ್ನ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಳುವೆ.